Η ειρήνη δεν είναι ένα πλάσμα όμορφο ή αξιοθαύμαστο. Δεν είναι μια χαριτωμένη πεταλούδα. Δεν υπάρχει χάρη στην ειρήνη, μόνο επώαση. Η ειρήνη είναι ένα κουκούλι μέσα στο οποίο επωάζεται ο ιός της καλής προαίρεσης, τυλιγμένος από ψέματα και παρακινδυνευμένες υποσχέσεις. Η ειρήνη είναι μια ασφυκτική ασπίδα που κρύβει την καλή προαίρεση από τα αδιάκριτα βλέμματα και την ευσυνειδησία, μέχρι εκείνη να λιμνάσει και να αρχίσει να αποσυντίθεται. 

Μέσα στα κακοφορμισμένα απομεινάρια της καλής προαίρεσης κάτι αρχίζει να ανακινείται. Ξύνοντας και γρατζουνώντας παλεύει για τη ζωή του, όπως κάθε ζωντανός οργανισμός με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Με τον καιρό, το κουκούλι της ειρήνης γίνεται τόσο αδύναμο, ώστε ακόμη κι ένα μικρό αεράκι αλλαγής θα μπορούσε εύκολα να σπάσει το εύθραυστο τσόφλι. Πολύ σύντομα η ειρήνη θα είναι μοιραία θρυμματισμένη εντός και εκτός. Θα έχει όμως ολοκληρώσει το έργο της.
Από τα διάσπαρτα κομμάτια της ειρήνης θα αναδυθεί μαινόμενος ο πόλεμος. Ο πόλεμος γνωρίζει πως η ζωή του θα είναι σύντομη και το τέλος του απρόβλεπτο, έτσι χτυπά τα φτερά του σαν τύμπανα σε εμβατήρια παρέλασης στρατιωτών. Αν ο πόλεμος δεν μπορέσει να ζήσει, τότε δεν θα ζήσει κανείς τους. Όταν ο πόλεμος ίπταται χαμηλά, αφήνει καμένη γη στο πέρασμά του. Όταν υψώνει τα φτερά του, αναζωπυρώνει τις φλόγες ώσπου να αρχίσουν οι πυρκαγιές να μαίνονται και να μην χρειάζονται πλέον ανατροφοδότηση. Οι χαμηλές και υψηλές πτήσεις επαναλαμβάνονται, μέχρι να αυτοκαταστραφεί και ο ίδιος μέσα στην κόλαση που δημιούργησε. 
Κάτω στο χώμα μεταξύ των πεσόντων, ένας νέος ιός της καλής προαίρεσης αρχίζει να τρέφεται, αποθηκεύοντας ενέργεια για να οικοδομήσει την ειρήνη του.

«Εντροπία» της Βασιλικής Δραγούνη 

Advertisements