Αναζήτηση

Writink Page

Write & Share Lines

Κατηγορία

M Writinks

Κάθε κόκκος της κλεψύδρας σαν πέφτει, δίνει στο σχήμα άλλη μορφή!

Άτιτλο

image-4d97841d1dcb8635a656e67cc61daab8e6f57b80416f2d9863ebb5a56f3239ad-V

Δεν με ενδιέφεραν και πολύ όλα αυτά τα γύρω γύρω. «Είμαι» , «πρέπει» , «δεν έχω μάθει έτσι» ..

Ένιωθα αυθάδης μπροστά στα θέλω μου.
Προσπαθούσα να συγκρατήσω το πάθος μου και αυτό με έσφιγγε στο στήθος….Ανήθικα.

Ήθελα να νιώθω που και που νικήτρια στην επαναλαμβανόμενη ήττα μου.
Ήθελα να αισθάνομαι την υπαρξιακή μου υπόσταση χωρίς διακρίσεις μεταξύ φύλων.

Χωρίς απαγορευμένες στάσεις και συναισθηματικές δονήσεις δεν θα ήμουν τίποτε άλλο παρά ένα άψυχο γυναικείο σώμα που θα κούμπωνε σε κάποιο καλούπι ειδικά διαμορφωμένο τάχα για εμένα.

Ήθελα να ξέρω πως δε θα συμβιβαζόμουν με μέτριες καταστάσεις και ενδόμυχα δεν θα έδινα άλλη ευκαιρία σε κάτι που θα με έκανε ν’ αδιαφορώ, γι αυτό και τα παρατούσα γρήγορα.

Ήξερα οτι μπορούσα να σώσω τον εαυτό μου αλλά όχι να τον περιποιηθώ και αυτό διαιώνιζε την φθορά μου.

Σήμερα θέλησα να μάθεις πως ο θανατός μου δεν θα με άγγιζε καθόλου!

«Non omnis moriar«

Advertisements

«Ψήλωσα, μπαμπά»

Θυμάμαι μικρή με έπαιρνες αγκαλιά και με σήκωνες ψηλά
και πριν προλάβω να ψηλώσω, στις μύτες στεκόμουν για να σε φιλήσω.

Πάντα τόσο ψηλός ήσουν;
Για μένα σίγουρα Ναι.
Σήμερα, μπορεί να σε έφτανα εαν δεν βιαζόσουν να φύγεις πριν να μεγαλώσω.

Δε στο είπα ποτέ
«ψήλωσα, μπαμπά».

daddy-and-daughter

Τα φόντα

Μια κοινή λέξη, μια κοινή κατάσταση

πόσο διαφορετικά μπορεί να ερμηνευθεί όταν αλλάζει το φόντο που ποζάρεις;

Λευκό φόντο: Προστασία

Θολό φόντο: Κίνδυνος

Μαύρο φόντο: Εγκλωβισμός

Αν ψάχνεις να βρεις την αλήθεια, πρέπει απ’ όλα τα φόντα να περάσεις.!


 

Δεν πλησιάζω τους ανθρώπους
Τους «ηθικούς»
Της κρύας αγκαλιάς
Της απο απόστασης χαιρετούρας
Τους σοβαροφανείς
Τους μίζερους
Τους σε «κοιτώ στα χέρια»

Δεν πλησιάζω τους ανθρώπους
Που χρησιμοποιούν το «ποτέ» και το «πάντα»
Τους «όλα με μέτρο»

Αυτοί δεν μπορούν να με πληγώσουν!

Εχθές ζωντάνεψε η στιγμή,
και αυτή η σάρκα αιματοβαμμένη σύρθηκε για λίγο.
Σήμερα πέθανε.
Στο βωμό του χρόνου, αυτοχαρακτηρίστηκε ανάμνηση.

Κουβαλάω στα χέρια μου το νεκρό αυτό κομμάτι
γιατί είναι πιο ζωντανό από πολλά.

Ο χρόνος κυλάει άλλωστε
αργά, σταθερά ή και γρήγορα,
βασανιστικά, αδιάφορα,αλλά και ευχάριστα
γυρνάς την κλεψύδρα για να τον πολεμήσεις, για να αμυνθείς,
μα τελικά καταφέρνεις να αισθανθείς!

ΚΛΕΨΥΔΡΑ-1

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑