Δεν κοιμήθηκα λεπτό.
Το μάτι δεν μπορούσε να κλείσει
ήταν πνιγμένο στο δάκρυ.
Ήθελα να σπαράξει για αυτά τα τρια χρόνια απέραντης αγάπης,
τρια χρόνια έντονων στιγμών,
τρια χρόνια απόλυτης Τρέλας,
των πιο δυνατών Θέλω.

Δεν θα άλλαζα τίποτα-
μόνο την κλεψύδρα θα αναποδογύριζα να νιώσω τον κάθε κόκκο να κυλάει.
Γιατί δε θυμάμαι τη ζωή μου χωρίς εσένα,
γιατί δεν θα μ’ αρέσει η ζωή μου χωρίς εσένα, στο εδώ.

Advertisements