Αναζήτηση

Writink Page

Write & Share Lines

Κατηγορία

Share your ink

You Write, you Send & we Share here your Words

Ο Αθώος – nnuli

Τα αιωρουμενα σου εγω
των ναι που δεν τολμησες και των οχι που αφεθηκες
των οθονων που δεν κοιταξες και των ειδησεων που αγνοησες
ξεχνωντας πως κι εσυ δεν εκανες τιποτα για να βοηθησεις
στην καλυτερη των περιπτωσεων
Τα αιωρουνενα σου εγω τα βλεπω απο ψηλα
να βουλιαζουν στη λασπη
του καναπε και της σοβαρης σου δουλειας
να σωζεις τον κοσμο – κυνικα-,
περισσοτερο ποιος αξιζει να σωθει και ποιος οχι – θεικα-,
τα εγω των ανεκπληρωτων σου ονειρων
των εφηβικων σου τραυματων
της κοινωνικης σου αναπηριας
και της συναισθηματικης σου απραξιας
ναι δεν εκανες τιποτα για να βοηθησεις
και οπως παντα, για ολα φταινε οι αλλοι
οι αμορφωτοι,οι τεμπεληδες, οι κουτοι
οι αλλοι

ευγε!

«Ο Αθώος» της nnuli

Advertisements

Share Your Ink – Ο Αθώος

Δυνατό, με ρυθμό, σκληρό και με τόση ευαισθησία. Σπαρακτικό με φωνή που δεν προλαβαίνει να βγει στο φως κι εγκλωβίζεται στο εσωτερικό που γεμίζει σαν ηφαίστειο με κίνδυνο μια έκρηξη άνευ προηγουμένου.

Αυτό νιώσαμε διαβάζοντας το «Ο Αθώος» της nnuli που λάβαμε πριν λίγες μέρες για τη στήλη μας Share Your Ink.

Σ’ ευχαριστούμε!

E & M Writinks

just reblogging…

Όχι λοιπόν,δε θα σε πάρει από τα χέρια μου ο άνεμος, μήτε η νύχτα, κανείς δε θα σε πάρει. Ακούς ? Ακούς ? Τ.Λειβαδίτης

via Οχι ……Τάσος Λειβαδίτης — Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

«Στις Πηγές του Άϊν-Νουν» Σοφίας Κιόρογλου

Στις πηγές του Άϊν-Νουν

Στις πηγές του Αινών

εδίψασα και ήπια νερό

εγγύς της Σαλήμ

είπα να ξαποστάσω

Εκοίταξα γύρω μου…

Ογκώδη λίθινα σώματα

λες και υποκλίνονταν

σε κάποιους αόρατους ασκητές

που ξεπόρτισαν από το

ταπεινό τους ενδιαίτημα

Ασκηταριά και σπήλαια

στο ύψος ιστάμενου ανθρώπου

λαξεμένοι σε βράχια ογκόλιθοι

μοσχοβολιά και αφθαρσία

άρρητη ευωδία από λιβάνι

«Στις Πηγές του Άϊν-Νουν» της Σοφίας Κιόρογλου

Βήματα – Χριστόφορου Τριάντη

Ένα νέο έτος ετοιμάζεται να ‘ρθει και διάφοροι προλέγουν μεγάλες ανακατατάξεις . Πολλοί διακρίνουν σοβαρές κινήσεις που θα φέρουν την παγκόσμια συμφιλίωση και την κορύφωση της καλλιτεχνικής δημιουργίας . Ο Μπομπ Ντύλαν πήρε το νόμπελ . Υπάρχει λοιπόν, έδαφος για καλλιέργεια . Αδιαφορώ για όλα αυτά . Μου φαίνεται πως βρίσκομαι σ’ ένα βούρκο και δεν κάνω τίποτα άλλο, παρά να τον διασχίζω – επαναληπτικά . Χώνομαι βαθιά μέσα του και μένω εκεί, μέχρι να αισθανθώ τις λάσπες σαν κομμάτι της ψυχής μου. Ό,τι διαδρομή σχεδιάζω , θα ‘χει την απώλεια σαν πρόσημο, το οριστικό τέλος των ψευδαισθήσεων περί δικαιοσύνης και ερωτικής αρμονίας. Εγωιστικές επισημάνσεις , μα εμβολιάζονται απ’ τις βέβηλες εικόνες της πραγματικότητας . Βαριά τα βήματα ,σαν να φορώ σιδερένια παπούτσια. Μαζί μου είναι και άλλοι σιδηροφορούντες , εκατομμύρια.

Βήματα – Χριστόφορου Τριάντη

vimata

Nέα φίλη στο Share Your Ink

Αργά αλλά σταθερά η συντροφιά του Writinkpage μεγαλώνει. Στόμα με στόμα, μέσω φίλων και αγαπημένων προσώπων κάθε μέρα προστίθεται κι ένα λιθαράκι στον κύκλο μας. Άλλοι γίνεστε followers – σας ευχαριστούμε πολύ- κι άλλοι μας στέλνετε και τα κείμενά μας για να δημοσιευτούν είτε πρώτα εδώ είτε και εδώ στο δικό μας χωροχρόνο.

Η Άννα Ηλιάδου είναι μία από τις περιπτώσεις που μέσω αγαπημένου μας προσώπου χτύπησε την «πόρτα» του Writinkpage για να μοιραστεί μαζί μας κείμενό της. Γράφει ποίηση, γράφει πολύ όπως μαθαίνουμε και έχει όνειρα και στόχους για να δει τα γραφόμενά της εκτυπωμένα  στα χέρια όλων εμάς. 

«Των Ονείρων τα Παιδιά» είναι το ποίημα -το πρώτο, περιμένουμε κι άλλα- που μας έστειλε ένεκα των ημερών, γι αυτό και διαλέξαμε να το ανεβάσουμε σήμερα, συμβολικά, λόγω της ημέρας. 

Την ευχαριστούμε πολύ και της ευχόμαστε να τα καταφέρει. Εμείς θα είμαστε εδώ αρωγοί. Για εκείνην και για όλους εσάς που μας εμπιστεύεστε τα όνειρά σας που ξέρουμε καλά πως τα έχετε σαν παιδιά σας. 

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ γεμάτα ΑΓΑΠΗ και ΟΝΕΙΡΑ!

E & M Writinks 

«Των Ονείρων τα Παιδιά» Άννας Ηλιάδου

Των Ονείρων τα Παιδιά

Ψάχνουν μιαν απέραντη αγκαλιά

Να χωρέσουν την αγάπη τους

Όπου ήλιος και καταχνιά

Θα συνυπάρχουν
Των Ονείρων τα Παιδιά

Κοιμούνται τα βράδια

Σ’ αδειανά παγκάκια
Των Ονείρων τα Παιδιά

Περιτυλιγμένα με Βάκχες και στεφάνια ελιάς

Δεν ακούν των θεατών τις ιαχές
Των Ονείρων τα Παιδιά

Πρωταγωνιστούν

Σ’ένα έργο δίχως τέλος
Πάρτε…

Πάρτε σφουγγάρι

Και σβήστε την αγέρωχη ματιά σας

Δώστε προτεραιότητα

Στην καλαίσθητη περπατησιά σας

Να στεγάσουμε σε μιαν ανθρώπινη συντροφιά

lahey_daydreamingcorrect_post
Childrens’ dreams

Με φόντο την Ελπίδα
ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ…!

«Των Ονείρων τα Παιδιά» – Άννας Ηλιάδου

Υγρή Ζωή -nnuli

Τα φύλλα στο δρόμο είναι υγρά
όπως και οι ζωές των ανθρώπων, υγρές
η μια διαχέεται μέσα στην άλλη
και οι γραμμές ανάμεσά τους λεπτές
Πού να βρίσκεται η αγάπη;
Και ποιο το νόημα;

Στρέφω το δάκτυλό μου μακριά
κρύβομαι πίσω από λέξεις
-μικρές και απλές-
κανακεύομαι ωσάν σοφός
εγώ η μωρός
που ακόμη πιστεύει
πως στην αγάπη έχει η λύση κρυφτεί

Οι δρόμοι της πόλης ετούτης είναι υγροί
σε αντίθεση με τα δημόσια ουρητήρια
που παραμένουν στεγνά και άδεια
-πλην όμορφα και καθαρά-
σαν κάθε τι που έχει τιμή,

wet life
wet life

ελεύθερη αγορά!
κι εγώ ακόμη πιστεύω
πως στην αγάπη έχει η λύση κρυφτεί.

«Υγρή Ζωή» της nnuli 

[Νέα φίλη που μας εμπιστεύτηκε σκέψεις και συναισθήματα]

Ευχαριστούμε,

E & M Writinks

Διττές φύσεις – Χριστόφορου Τριάντη

Διττή η φύση του λόγου :
απ’ τη μία η αθανασία
κι απ’ την άλλη η αστοχία .
Διττή η φύση του ανθρώπου :
απ’ τη μία η ασημαντότητα
κι απ’ την άλλη το μεγαλείο .
Διπλή και η φύση των κτιστών πραγμάτων :
απ’ τη μία ο σκοπός
κι απ’ την άλλη η επανάληψη .
Διττή η φύση του έρωτα :
απ’ τη μια η έλλειψη
και απ’ την άλλη η πλησμονή .
Αλλά διττή είναι
και η φύση της αγνότητας.
Όσο διπλασιάζεται
γίνεται αδιαντροπιά κι αναίδεια .
Σαν είναι μόνη θριαμβεύει ,
γεννά την ωραιότητα ,
την άχρονη ομορφιά .
Διττή και η παρουσία του ποιητή
στο στερέωμα της οικουμένης:
απ’ τη μία υπερασπιστής
των λέξεων
κι απ’ την άλλη στυλοβάτης
της πραγματικότητας .
Ένας άτεχνος Καθαρός του ωραίου,
των δρόμων του χρόνου …

Διττές φύσεις – Χριστόφορος Τριάντης

triantis-text-photo
Light & Dark dancing

Μπεζ, όχι κόκκινο – Ε. Χριστοφίλου

Μπεζ, όχι κόκκινο

Μπεζ που είναι και της μόδας

Το κόκκινο φωνάζει

 

Μπεζ που είναι σιωπηλό

Που περνάει απαρατήρητο

Που κοιμίζει την επιθυμία και μένει στην ανάγκη

 

Ανάγκη για τα απλά

Λήθη για τα μεγάλα

Ξερνάει το κόκκινο

Μείνε στο μπεζ που ρουφάει

 

Βούλωνε τρύπες

Πρόσεχε, μια σταγόνα μπορεί να κάνει ζημιά

Το κόκκινο πολλαπλασιάζεται ραγδαία όταν βγει στο φως

Κλείστο καλά

Δέστο σφιχτά με μπεζ

 

Και μετά στόκαρε ρωγμές

Επιμελώς

Σκούπιζε τις διαρροές

Επιμελώς

Με μαντήλι

Κόκκινο πάντα εξ’ αμελείας

c145a7353cfba6fd1df2d701ac497d26

26/8/2016

Ερωτικό κάλεσμα – by Stephen

θέλω να σε έχω γυμνή

με σβηστά τα φώτα

να συνηθίσει το μάτι στο απόλυτο σκοτάδι.

 

Να μπορέσω να δω τη μορφή σου

ή μάλλον το περίγραμμά σου…

τ’ άλλα θα τα φαντάζομαι και θα έρθω να σε ψηλαφίσω

μαθαίνοντας σε από την αρχή.

the woman who was allergic to light

 

Download my free Poetry E-Book

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑