Writink Page

Ολοκληρωμένο συναίσθημα

με μια μοίρα που το στήνει στον τοίχο.

Το εκβιάζει να γίνει ανολοκλήρωτο

εαν θέλει να υπάρχει.

Ορισμένο συναίσθημα

που δεν υπακούει σε περιγραφές.

Άσκοπο να το συγχρονίσεις με τις λέξεις.

Έντονο συναίσθημα

με φόρα κομμένη, τρέχει.

Αν το αφήσεις ελεύθερο πληγές θα σκορπίσει.

Συναίσθημα – καθρέφτης

Από τη λάμψη δε μπορείς να δεις
και από τις τόσες σκέψεις κινδυνεύει να σπάσει.
γιατί για να μην τελειώσει μια ιστορία πρέπει να μην αρχίσει ποτέ.

Και κάπως έτσι το γύρισε ο καιρός σε μια αιωνιότητα. Σε αυτή που διαλέξαμε να ζήσουμε παρέα με ένα άλλο «Συναίσθημα» που δε φτιάχτηκε για εμάς.

Ένιωθα ηθικά σωστή κάνοντας ανήθικα πράματα
βλέπεις ήξερα τα θέλω μου πολύ καλύτερα από τα πρέπει.

όλα τους

Για να μου υπενθυμίσουν πΩς στην πραγματικότητα δεν έχει θέση για εμένα.

Η ανακάλυψη της αλήθειας
που άλλοτε με χειραγωγεί
άλλοτε με διαφθείρει
και άλλοτε με κρατάει στη ζωή.

Χωρίς εσένα όλα θα ήταν ένα ψέμα, στην προσπάθεια μου να πειστώ ότι αυτό το τόσο αληθινό δε θα μπορούσε να είναι όνειρο!

Χάρη σε σένα έχασα την γαλήνη μου

χάρη σε σένα δεν φυσάει στα όνειρά μου

γιατί εσύ δεν αφήνεις περιθώρια

γιατί εσύ δεν καταλαβαίνεις από ανάγκες.

   6/7/2013

από το κείμενο «Η αλήθεια»

Στέκομαι στην προβλήτα και χαζεύω τα καράβια. Με ταξιδεύουν με τον τρόπο τους, φέρνουν μνήμες από φανταστικά ανύπαρκτα τοπία. Μια νοσταλγία που πέτρωσε. Ένα συναίσθημα. Μια στιγμή που δεν σου έκλεψα.

Όλον αυτόν τον καιρό δεν σήκωσα το κεφάλι μου να κοιτάξω παραπέρα, δε σήκωσα τα μάτια μου από το μακρινό όνειρο.Τώρα, είμαι σχεδόν τυφλή και έχω την πεποίθηση ότι δε θα το βιώσω.

Ένιωσα πως είναι να είσαι κάτω και να σε κλωτσάνε με θυμό… όταν ο μαζοχιστικός μου πόθος με τράβαγε κολλημένη εκεί. Τα γδαρσίματα και οι μελανιές ακόμη με πονάνε, αλλά ξέρω όταν σηκωθώ θα περπατάω καλύτερα και δε θα επιτρέψω σε κανένα να βγάλει την οργή του επάνω μου.

Περνάω μπροστά. Συνειδητά διαλέγω να μην σ’ ακούσω. Δεν αισθάνομαι κάποιο είδος τύψης. Θα αισθανόμουν εάν έστω είχες ακούσει μια προειδοποίηση εως τώρα.

Το στείρο τούτο πρόβλημα πάντα θα μείνει κρυμμένο και εγώ στο μεθύσι του διαφορετικού θα αποζητώ πραγματικό νερό.

Σε περίμενα ώρα πολύ και δεν εμφανίστηκες. Τότε που με έβλεπες να υποφέρω ως την τρελα και το θάνατο, αλλά ποτε να μην φτάνεις ως εκεί.

Και όποιος στον έρωτα μπροστά για κόλαση μιλάει θα ένιωσε τη φλόγα στο πετσί του…και σε ένα βαζάκι θα κρατήσω λίγη από τη στάχτη μου να σου τη δώσω, του πεθαμένου μου έρωτα την τέφρα τη γλυκιά.!!!

Πόσο αγαπώ όλες αυτές τις συσκευασίες με ημερομηνία λήξης,

που σε πιέζουν χρόνε να εκπνεύσεις;

Πόσο ποθώ την μια μέρα πριν την αναγραφόμενη;

Εκεί που συνυπάρχει το αποκορύφωμα της απόλαυσης και η πρώτη ένδειξη απώλειας.

Εκεί σε βρίσκω πάντα

εκεί που ο χρόνος παραμορφώνεται στην χαλασμένη μας ζωή και αυτός με τη σειρά του.

Ασήκωτα τα της ψυχής τα πάθη

την ατμόσφαιρα ν’ αλαφρύνουν δε μπορούν.

Εσύ που σχεδιάστηκες για καλό

πριν να γεννηθείς, είχες ήδη ωριμάσει

βάσανο μου τώρα σε αποκαλώ..

«Μην με κρατάς από την ψυχή

και μη με τραβάς κοντά σου.

Δεν υποφέρεται να σ’ αγαπω».

«Αποσύρθηκαν τα θρυλικά τσιγάρα Sante» – 09/02/2015-

Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη Ζωζώ Νταλμάς να ποζάρει επάνω στην κόκκινη κασετίνα. Αυτή που πάντα κουβαλούσες μαζί σου, την αχώριστη φιλενάδα σου.

Το  μισοτελειωμένο άφιλτρο Sante ήταν μέχρι σήμερα εκεί και περίμενε. 16 χρόνια μετά.

Και εγώ θυμάμαι πως για όλο αυτόν τον καιρό της μιλούσα και με κορόιδευε. Σα να ήξερε ότι θα φύγει και ευθύνη δε θα φέρει καμιά.

Τα απομεινάρια της Ηράκλειας νόσου εξοστρακίζω.
«Φυτό» στο ανάκλινδρο του πάθους
μαραζώνω σε κάθε ηλιαχτίδα.
Θαμμένο μυστικό μου ν’ αποθάνεις.
Να θυσιάσω το τρεμάμενο κορμί μου στην ηδονή και πάλι
Βλέποντάς σε καρπέ μου, όμορφα ν’ ανθίζεις.

*Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν Ηράκλεια νόσο την επιληψία

Και αν γεννηθείς κάποια καταραμένη στιγμή

μια άλλη, που δεν θα υπάρχω

μην πανικοβληθείς που δε θα με βρεις

σακάτης στην λαβωμένη νύχτα θα σύρεις το κορμί σου

και μην αφήσεις τα μάτια σου δάκρυ να ξεβράσουν

με εναν αναστεναγμό στα χείλη μπορείς και να σαλπάρεις

άστρο στον ουρανό για να με ψάξεις