«Κάτω τα χέρια σας από εμάς.
Εδώ εμείς γελάμε».
Πρώτο «Λάθως»
Δε στάθηκα εδώ και πήγα λίγο παρακάτω
Δεύτερο «LAθως»
κανείς δε μπορεί να το παραβλέψει
Ήρθε η ώρα να κάνουμε το πιο Σωστό Λάθος.
Ακινητοποιημένες λόγω καταρρακτώδους βροχής, εγώ, το μωρό Αμαλία και το σκυλί κυρία Σαββινάκη, καθισμένες νωρίτερα στον εξωτερικό χώρο ενός καφέ πλάι σε μια σόμπα, χαζεύαμε και οι τρεις τον κόσμο που περνούσε από το στεγασμένο πεζοδρόμιο μπροστά μας παρατηρώντας πώς χαλάρωνε το σώμα για λίγα μέτρα ώσπου να ξαναβγεί στο πλημμυρισμένο πλακόστρωτο, είτε επρόκειτο για την κυρία που κρατούσε την ομπρέλα της εν είδει σκαφάνδρου είτε για τον κύριο που στο μέτωπό του έγραφε «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται» είτε για την παρέα των εφήβων που γελούσαν μουσκίδι από το νερό — όλων οι ώμοι για λίγο σαν να εξέπνεαν ανακουφισμένοι ώσπου να ανασηκωθούν και πάλι σφιγμένοι υπό τη βροχή.
Πίνακας της Lena Karpinsky.
Η αποκάλυψη όμως ήταν οι ομπρέλες. Επί δύο ώρες είδαμε ομπρέλες κάθε είδους, όλων των χρωμάτων και πολλών σχημάτων και μεγεθών. Κυρίως, όμως, καταλάβαμε πώς η ομπρέλα, περισσότερο ίσως από…
Δείτε την αρχική δημοσίευση 201 επιπλέον λέξεις
Εικόνα από:www.augie.edu
Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια σὲ ἕνα Δημοτικὸ σχολεῖο τῆς Ἀμερικανικῆς ἐπαρχίας ὑπῆρχε μία δασκάλα. Τὸ ὄνομά της ἦταν κυρία Τόμπσον.
Τὴν πρώτη μέρα τῆς καινούργιας σχολικῆς χρονιᾶς, στάθηκε μπροστὰ ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῆς πέμπτης τάξης, τοὺς συστήθηκε καὶ στὴ συνέχεια τοὺς εἶπε ἕνα μεγάλο ψέμα.
Ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι ἄλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τοὺς μαθητές της καὶ τοὺς εἶπε ὅτι θὰ τοὺς ἀγαπάει καὶ θὰ τοὺς προσέχει ὅλους τὸ ἴδιο. Ἀλλὰ αὐτὸ ἦταν ἀδύνατον, γιατί ἐκεῖ στὴν μπροστινὴ σειρά, κάθονταν ἕνα μικρὸ ἀγόρι, ὁ Τέντυ Στάλλαρντ.
Δείτε την αρχική δημοσίευση 965 επιπλέον λέξεις
Αστρικοί Ταξιδιώτες
Song Sent by Tina Skiada
«Αν μπορούσα να κουνηθώ τότε ίσως η ελευθερία έχανε το νόημά της»
«Αν μπορούσα να μείνω με τα χέρια σταυρωμένα τότε ίσως η επιβολή έβρισκε το νόημά της «
Έρχομαι από ψηλά.
Δεν είμαι της ελεημοσύνης.
SONG sent by J.K. –
Thank You!!
Promises must be kept… first to Ourselves. Then we keep promises made to others too.
Graffiti talks in a town that voices have chosen to stop.
It’s only your colours that made my head turn.
Keep trying.
It’s hard to scare me,
But you did wake me.
Maybe, one day you will stop saying that you will forgive me not.
Writink Page 