Αναζήτηση

Writink Page

Write & Share Lines

Συντάκτης

writinkpage

Crazy yes, Faithless no

 

[Fields of fire that passed the train
The sky is victorious but here comes the rain
Friday is taking me home again
And I’ve nothing but you on my mind

Grass is greener without the pain
I think that I’m changin’ but I’m just the same
My sun is a ascending again
And I’ve nothing but you on my mind

Sometimes I feel like I’m glad to be free
Sometimes I still want your arms around me
Sometimes I’m glad to have left you behind
The crazy english summer has put you back on my mind

Life’s a riot a lover a friend
Pity the day that it has to end
Friday come speed me home again
I’ve nothing but you on my mind]

Lyrics of «Crazy English Summer» by FAITHLESS  

[ Σύμμαχος τροφοδότης μας στη στήλη «Κάτι άκουσα» , ο dj του WritinkPage, J.K.]

Θεονίκη

Είναι μοναδικό το συναίσθημα να βλέπουμε την παρέα μας να μεγαλώνει και νέοι φίλοι και φίλες να μας στέλνουν γραπτά τους για να παρουσιαστούν στο Writinkpage. Γνωρίζουμε καλά πως αυτά που μας στέλνουν είναι μέρος του εαυτού τους. Κατανοούμε πως είναι το πιο εύθραυστο κομμάτι τους.  Για αυτό το αγκαλιάζουμε προσεκτικά, με σεβασμό κι αγάπη προς εσάς που μας το εμπιστεύεστε.
Σήμερα καλωσορίζουμε τη Θεονίκη. Είναι η νέα μας φίλη που μας τιμά με την πρώτη συμμετοχή της στο Share Your Ink με το κείμενο «Τους Ανθρώπους δεν τους καταλαβαίνεις μόνο από τα μάτια…»
Η Θεονίκη είναι μία φίλη που δεν γνωρίζουμε προσωπικά. Ακριβώς επειδή θέλουμε ν’ αλλάξει αυτό, της ζητήσαμε να γράψει κάτι για κείνη, να μας παρουσιαστεί κι αυτό έκανε. Ακολουθούν τα λόγια της:
«Με καταγωγή από την πόλη με τα χίλια χρώματα, την Ξάνθη, μια σουφραζέτα γεννημένη στις 8 του Μάρτη, χαμένη στο κόσμο των οικονομικών και στα ψυχαναγκαστικά ασπρόμαυρα τετραγωνάκια της σκακιέρας. Κολλημένη με την ψυχολογία και την υπερανάλυση μια ανήσυχη ψυχή που δεν χάνει ευκαιρία να ταξιδεύει για να βρει την ησυχία της.»
Έτσι λοιπόν μάθαμε -τώρα κι εσείς- πως η Θεονίκη είναι μια ανήσυχη, ευγενική  ψυχή που τόσο εκείνη όσο κι όλοι εμείς,  βρισκόμαστε στο ίδιο πλοίο συνταξιδιώτες. Στην κιβωτό των συναισθημάτων, των ιδεών, της δημιουργίας.
Σ’ ευχαριστούμε πολύ!
E & M Writinks

«Τους ανθρώπους δεν τους καταλαβαίνεις μόνο από τα μάτια…» Θεονίκη

Κάποτε πίστευα πως τους ανθρώπους τους καταλαβαίνεις μόνο από τα μάτια.

Έκανα λάθος.  Έπρεπε να το ζήσω βλέπεις,  για να το μάθω. Τους ανθρώπους από ότι φάνηκε τους καταλαβαίνεις και από τα χέρια. Υπάρχουν χέρια που το μόνο που έχουν μάθει είναι να ζητάνε, να ζητάνε συνεχώς όλο και περισσότερα, ν’ αρπάζουν και να χαρακώνουν. Όταν δε καταφέρουν να σε πληγώσουν, υπενθυμίζουν στον εαυτό τους να περνάνε μια γρατζουνιά πάνω από την πληγή για να μείνει σημάδι ή να ρίχνουν μια χούφτα αλάτι για να μην κλείσει.
Τα φανερά σημάδια ανιχνεύονται στο σώμα ενώ τα καλά κρυμμένα στην ψυχή.Τα πρώτα μπορεί κάποια μέρα να φύγουν,να σβηστούν, ενώ τα δεύτερα μένουhandsν ανεξίτηλα για μια ζωή. Πορεύεσαι στο δρόμο σου είτε μονάχος είτε με συντροφιά, πείθοντας τον εαυτό σου πως αυτό αξίζεις. Είναι κρίμα όμως φίλε μου. Μεγάλο κρίμα. Δεν το αξίζει τέτοιο βάρος η ψυχούλα σου. Είμαι σίγουρη πως δεν το αξίζεις, χωρίς καν να σε ξέρω.
Αξίζεις ρε φιλαράκι τα άλλα χέρια. Πριν όμως με αποκαλέσεις ψεύτρα ή φαντασιόπληκτη πως τάχα τα βγάζω από το μυαλό μου και σου αραδιάζω παραμύθια, σε διαβεβαιώνω πως όντως υπάρχουν. Θα τα έχεις συναντήσει. Δεν μπορεί να μην τα έχεις συναντήσει. Μιλάω για τα χέρια εκείνα που σε ζεσταίνουν το βαρύ χειμώνα καλύτερα και από παλτό. Σου παίρνουν τη θλίψη από μέσα σου καθώς σκουπίζουν το δάκρυ από το πρόσωπό σου. Είναι εκεί κάθε ώρα και στιγμή για να σε σηκώσουν και να σε βγάλουν από το σκοτάδι που έχεις χαθεί. Χάδια γεμάτα αγάπη και στοργή μονάχα μπορούν να σου χαρίσουν. Γι΄ αυτό έχουν φτιαχτεί και δεν μπορούν να ξεφύγουν από την μοίρα τους. Φρόντισε αυτά τα χέρια να επιτρέπεις στον εαυτό σου να σε αγγίζουν. Αυτά τα χέρια να προσπαθήσεις να γίνεις.

«Τους ανθρώπους δεν τους καταλαβαίνεις μόνο από τα μάτια…»   Θεονίκη

Ηθικο-κακουργήματα

Ένιωθα ηθικά σωστή κάνοντας ανήθικα πράματα
βλέπεις ήξερα τα θέλω μου πολύ καλύτερα από τα πρέπει.

 

Αναπόφευκτα

Τ’ αστέρια έντυσαν το σώμα σου κι
η σκέψη μου ξάπλωσε πάνω τους

Λες να ήθελε να τα  βουλιάξει;

Να κρύψει το ουράνιο φως τους;
Αργά ή γρήγορα η επόμενη μέρα θα ξημέρωνε
Κι η λάμψη τους θα μας ταξίδευε σε μια  ανεκπλήρωτη φυγή.

image-f60d6c82758932127107f4117dd2ff3ba1cfafbf3cbbd9b06e4cb3efe7e09c70-V
E &  M Writinks photo@Oraia Eleni #Sunrise

 

ΦΕΥΓΩ

απαγορευμένες εικόνες
παραληρηματικές ιδέες
ψευδαισθήσεις
ανοσιουργήματα
απρόσεκτα θέλω
σΦίξιμο
συνοφρυωμΕνο μέτωπο
παΥση
πέφτουν και με πλακώνουν

όλα τους

Για να μου υπενθυμίσουν πΩς στην πραγματικότητα δεν έχει θέση για εμένα.

M Writinks picture @ Firenze- Italy
M Writinks picture @ Firenze- Italy

Μία ακόμη Σύνθεση

Σοφία Κιόρογλου

Κινητοποιεί τις συνειδήσεις μας. Γδέρνει τον τοίχο της μικροαστικής αυτοπροστασίας μας.

Διακρίνεται συνεχώς -στην Ελλάδα και το εξωτερικό- κι εμείς είμαστε εδώ για να τη θαυμάζουμε και να τη στηρίζουμε.

Είμαστε περήφανες που έγινες φίλη μας, που υπάρχεις και μέσα από το Writink Page και που μας παραδίδεις  τόσο ανοιχτόκαρδα να παρουσιάζουμε τις δημιουργίες σου, τις «Αριστοτεχνικές Συνθέσεις» της έμπνευσής σου.

 

Ευχαριστούμε,

E & M Writinks

 

«Αριστοτεχνικές Συνθέσεις» Σοφίας Κιόρογλου

Σε σκοτώνουν κάθε λεπτό,

Κάθε δευτερόλεπτο, κάθε ώρα.

Για ότι λες και ότι δεν λες

για ότι κάνεις και ότι δεν κάνεις.

Ενοχικοί ασπάλαθοι και  τιμωροί τσουκνίδες

Θα γδέρνουν την σάρκα σου μέρα νύχτα

γι’ αυτά που είπες και δεν έκανες

του νου σου τα ασύνδετα αριστοτεχνικές συνθέσεις.

 

«Αριστοτεχνικές Συνθέσεις» της Σοφίας Κιόρογλου

στο  Writink Page by E & M Writinks

Χωρίς Τίτλο

Εγκλωβισμένος στα τείχη του πουθενά,

με το αύριο θήραμα του σήμερα,

ο όρθρος σήκωσε τη μέρα και 

σταύρωσε το φως που μόλις χάραζε,

από τη σκασμένη μήτρα της νύχτας.

@Thisio station
@Thisio station-Late in time-E Writinks photo 2016

Το ρίγος

Το ρίγος της ανειλικρίνειας δεν δείχνει επιείκεια
κανένα ρίγος δεν γνωρίζει από αυτά.

Όσο και να λειάνεις τις αιχμηρές γωνίες δεν πρόκειται ν’ απαλύνεις τον πόνο.
Δεν απαλύνετε ο πόνος όταν με αγγίζεις…

 

Ωστόσο κάτι έλειπε από το δέρμα μου

η πολυπόθητη διαφορά της αίσθησης από την πραγματικότητα.

 

Το αλάθητο

Ήταν σίγουρο ότι φλέρταρα με ψεύτικες βεβαιότητες

Υπήρχαν πολλά ασήμαντα γεγονότα που έθαβα μέσα μου και μου ξεβόλευαν τον εαυτό.

Είχα αρχίσει να τα θεώρω σημαντικά.

Ήθελα να τερματίσω την ήττα μου,

να μην αφήσω καμιά υπόνοια νίκης.

 

Πίστευα ότι ένα και άλλο ένα λάθος, θα με έφερναν πιο κοντά στο αλάθητο.

 

 -Αφιερωμένο-

 

 

Picture by M Writinks# sculpture by  Amalia Gout. & Matina Tz.#

hydra 06/2013-Deste foundation- Exhibition »YES» by Urs Fischer

Η περιφραστικη πέτρα -Κική Δημουλά (απόσπασμα)

Μίλα. Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους, ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς: ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει, σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη. Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα στὴν τύχη. Ὁλόκληρη νύχτα στὴν τύχη. Μὴ λὲς…

Πηγή: Η περιφραστικη πέτρα -Κική Δημουλά (απόσπασμα)

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑