Και κάπως έτσι ολοκληρώνεται το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου 2016 -στον απόηχο της συναυλίας των Parov Stelar -μ’ έναν «Ήλιο» που ευχόμαστε να καίει πρώτα απ’ όλα μέσα μας κι ας κοντεύουν μεσάνυχτα.
Από τον DJ J.K.
Δεν έχω τίποτα μαζί σου.
Με τον Ήλιο τα έχω, που θέλει να κρύβεται
και με την οικειότητα που σου επιτρέπει να με βλέπεις στο σκοτάδι με γυμνό μάτι.
Painting by M Writinks 2015
Εκπαιδεύτηκα μόνο και μόνο για να περνάω τις δοκιμασίες.
Στην ουσία δεν θέλησα να μάθω.
Ήθελα ν’ ανανεώνω το τραύμα με το επόμενο .
Έβρισκα χώρο να τρυπώνω μέσα μου,να μου μιλάω διαρκώς και να σκαλίζω τα υπο κατασκευή χαλάσματα μου.
Βλέπεις είχα θράσσος και μια αναίσχυντη ειλικρίνεια που δεν μου επέτρεπαν να χτίσω.
Δεν με ενδιέφεραν και πολύ όλα αυτά τα γύρω γύρω. «Είμαι» , «πρέπει» , «δεν έχω μάθει έτσι» ..
Ένιωθα αυθάδης μπροστά στα θέλω μου.
Προσπαθούσα να συγκρατήσω το πάθος μου και αυτό με έσφιγγε στο στήθος….Ανήθικα.
Ήθελα να νιώθω που και που νικήτρια στην επαναλαμβανόμενη ήττα μου.
Ήθελα να αισθάνομαι την υπαρξιακή μου υπόσταση χωρίς διακρίσεις μεταξύ φύλων.
Χωρίς απαγορευμένες στάσεις και συναισθηματικές δονήσεις δεν θα ήμουν τίποτε άλλο παρά ένα άψυχο γυναικείο σώμα που θα κούμπωνε σε κάποιο καλούπι ειδικά διαμορφωμένο τάχα για εμένα.
Ήθελα να ξέρω πως δε θα συμβιβαζόμουν με μέτριες καταστάσεις και ενδόμυχα δεν θα έδινα άλλη ευκαιρία σε κάτι που θα με έκανε ν’ αδιαφορώ, γι αυτό και τα παρατούσα γρήγορα.
Ήξερα οτι μπορούσα να σώσω τον εαυτό μου αλλά όχι να τον περιποιηθώ και αυτό διαιώνιζε την φθορά μου.
Σήμερα θέλησα να μάθεις πως ο θανατός μου δεν θα με άγγιζε καθόλου!
«Non omnis moriar«
Μαζί σου αποζητώ όλα τα ενδιάμεσα που γεννιούνται και πεθαίνουν σε κάθε μας στιγμή,
γιατί κάθε τέλος κυοφορεί και μια νέα αρχή.
M writinks picture
M Writinks Picture# metaxourgeio 2016
Ήταν η κάθε φορά που τέλειωνε το διάβασμα του κειμένου της στην ομήγυρη, που με έκαναν να πιστεύω και να ονειρεύομαι πως μια μέρα η κλειστή ομήγυρη θα γινόταν μια ανοιχτή βραδιά με γνωστό κι άγνωστο κόσμο κι όλοι μαζί θα ακούγαμε τη Μαρία Λεμεσού να απαγγέλλει Μαρία Λεμεσού.
Ο συνδυασμός του τι γράφει και πως το απαγγέλει – η βαθιά γεμάτη συναίσθημα φωνή της- φτιάχνουν μια μαγική αγκαλιά που μπορεί να σε ταξιδεύει με τις ώρες.
Σε δύο μέρες το όνειρο για τη βραδιά της Μαρίας Λεμεσού, γίνεται πραγματικότητα.
Η εκδήλωση της Μαρίας θα γίνει στο Cafe – Πολυχώρος Αίτιον στην οδό Τζιραίων 8-10, Αθήνα, τη Δευτέρα 9 Μαίου 2016 και ώρα 8 το βράδυ.
Το Writinkpage θα είναι εκεί, παρούσες η E & M Writinks, να χειροκροτήσουμε το βήμα της φίλης μας Μαρίας.
Είμαστε σίγουρες πως κάποια στιγμή θα είναι Talk of the town!
[Διαβάστε γραπτά της στη στήλη μας Share your Ink]
Ο ήχος όταν έκλεινες τα μάτια σου.
Η μυρωδιά όταν γεύτηκα το άγγιγμα σου.
Με καμία αίσθηση δεν θα τ’ αλλάζα.
Πήρα τόση δύναμη για μια ζωή που σταμάτησε στο επόμενο λεπτό.
Hydra 2014 – exhibition «YES» -Urs Fischer by Deste Foundation
Κατηφόρισα στις απάτητες αρτηρίες του μυαλού σου.
Έτσι μου είπες.
Έβρεξα τα χείλη σου που είχες μάθει να είναι αδιάβροχα.
Έτσι είπες.
Σε Άγγιξα,
Έκαψα τα χείλη μου στην καρδιά σου
κι ήταν εκεί που άνθισε
μια κόκκινη παπαρούνα.
Writink Page 