Αναζήτηση

Writink Page

Write & Share Lines

Κατηγορία

Σε μαύρο φόντο

Εικασία

Όποια εικασία κι αν με οδηγεί

στην πραγμάτωσή της γίνεται ένα ψέμα,

μια κρυμμένη ελπίδα που ψυχορραγεί

Αυτή τη ζωή διάλεξα με σένα.

e571018cc3dbe85bbff824c691f1f5f6--face-makeup-two-faces

 

Advertisements

Φόβος

Η μόνη λέξη που τείνει να σου μοιάσει είναι η «απάτη».

 

Ακόμη επενδύω σε σένα, αφού με κανένα τίμημα δεν ξεπληρώνεσαι!

fovos

Ερωτικός Μετανάστης

Μαζί σου ταξίδεψα στο μέρος «εκτός πραγματικότητας»

έκανα φίλους πολλούς, ανεπιθύμητους, αλλά και αναγκαίους.

Με τη βοήθεια του αστρολάβου επανήλθα.

Βγήκα από το κορμί μου,

στάθηκα στη θέση μηδέν

για να μπορώ να ξεκινήσω να χτίζω ρωγμές.

taxidi-eutixia

υπομένω

Το πέπλο της ανησυχίας σε αγκάλιασε σφικτά.

Αρχίνισα και εγώ να λύνω το δεσμό

μια κάποιας λύσης που δεν ήβρα

μόν΄ το καημό συμμάζεψα.

 

Tράβα καλέ να βγω απ’ εδώ.

Το άκουσα και εγώ ,

την μαύρη κατάπικρη ζωή

να λέω πως υπομένω.

Lonely-Sad-girl-alone-photography-images

Η αποπροσωποποίηση

Καλωσόρισες ξένε στα λημέρια μου.

Με δυο λόγια γνώριμα που δε ξεστόμισα, μια ιστορία θα σου πω.

 

Τυχαία βρέθηκα εδώ.

Προσπαθούσα να διασχίσω μια στενή βρεγμένη σανίδα κρατώντας την ισορροπία μου, χωρίς να πρέπει να κοιτάξω το κενό ενός στεγνού πηγαδιού.

Προσπαθούσα να θυμηθώ πως θα γυρίσω πίσω, πως θα σταματήσω να με παρατηρώ «απ’ έξω».

Ήμουν ξεκάθαρα ανεπαρκής. Δεν ήμουν λίγος.

Γι αυτό διαρκώς μου χρέωνα πως έμενα εδώ,

εδώ που τα μάτια στάζουν πεθυμιά,

 που άθελα μου όρισα το φευγιό.

 

Εδώ φίλε μου … που γίναμε ξένοι.

The_Well.png

Τα πάθη του Έρωτα (2)

Ήρθες.

Το ξέρω. Έκανα πως δε σε βλέπω.

Επιζητούσες λίγη σημασία.

Επέμενες να σε κοιτάξω.

Σε είδα….. να φεύγεις.

και έτρεξε ξοπίσω σου η Ζωή, να σε κυνηγήσει,τάχα να σε φέρει πίσω…

[…] και έτσι μόνη με αφήσατε,

να κοιτάζω το κενό.

moiraioi-erwtes.jpg

Εγώ κλαίω χωρίς δάκρυα

 

Τα ποτάμια που κυλούν μέσα μου είναι για να σε κρατάνε δροσερή.

Δε ξέρει κανείς ποια είσαι.

Δε ξέρει κανείς ότι παλεύεις με την φωτιά.

 

«Δεν είναι δάκρυα αυτά. Εγώ κλαίω χωρίς δάκρυα».

 

Δεν κατάφερα να μάθω τι με έκανε να κλαίω

ήξερα όμως από νωρίς πως  ήταν ο μόνος τρόπος το σώμα να μην καίω.

 

όποιος για μια στιγμή ένιωσε το αόρατο δάκρυ έχει και αυτός κάποιο σημάδι.

 

αρχείο λήψης

Η Απουσία της Παρουσίας

Τους άκουσα να λένε για την χειρότερη απουσία όλων.

Ντυμένη στα χρώματα μιας επώνυμης παρουσίας

που αντανακλά πλασματικές αποχρώσεις.

 

Σε λίγο θα σου μιλώ και δε θα μ’ ακούς

Θα συνεχίσεις να μου μιλάς , αλλά δε θα μου απαντάς.

Και θα μυρίζει παντού το άρωμα σου.

Ακόμη και στους διαδρόμους που βρωμάνε οι πεθαμένες στιγμές.

Και θα φαίνεται ότι πέρασες από εδώ.

Γιατί θα βλέπω τα δακτυλικά σου αποτυπώματα στους τοίχους και στους διακόπτες της ψυχής μου.

Και θα ξέρω πως για κάθε αύριο θα είσαι εδώ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
V&A Museum -London- 02/2013 (M Writinks Trip)

 

Φοβήθηκα τη μορφή της  και τη σκότωσα

Και όλα αυτά γιατί δεν άντεξα στο σήμερα να μην ζω το χθες.

Δάκρυ

Ένα δάκρυ κάτω από τη σάρκα έγινες.

Θα κυλήσεις μέχρι να στεγνώσει

και ίσως τότε το μειδίαμα

χαμόγελο να σε βαφτίσει.

Step out of my Comfort Zone

 

 

Το στεγνό μου στόμα αναζητά το φιλί,

εκείνο που δεν έπρεπε να μου είχες δώσει.

Ξέρεις πόσο μ’ αρέσει εκείνο το φιλί …

 

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία

Είμαι ερωτευμένη…!!!

 

Σου το ‘πα πως είμαι….

και εσύ γύρισες την πλάτη από την άλλη.

 

Αυτό ήταν ένα μικρό βήμα που με έβγαλε εκτός «Comfort Zone»

 

comfort-zone

Αόρατος καβαλάρης

Αόρατος καβαλάρης σε ξένα, λευκά σεντόνια.

Κάλπασα επάνω σε δυο κορμιά που έγιναν κόμπος.

Ένιωσα την θηλιά στο λαιμό,

μα μια σταγόνα βαθύ κόκκινο με μαρτύρησε

ότι ήρθα πάλι χθες.

images

 

Κέρδισε χάνοντας

Χάνω έδαφος

σε ένα ένστικτο που υπογείως με χλευάζει.

H μορφή μου,

ανύπαρκτη.

Tο μυαλό μου,

ανήθικο.

μου υπέδειξαν πως είναι να κερδίζεις χάνοντας.

 

 

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑