Ο πόθος αναλλοίωτος
στην πυρά των άδοτων φιλιών σου. Υδάτινοι λιγμοί ζώσαν το κορμί μου.

Κι έτσι σε μια στιγμή
χάθηκε το όνειρο.

Χείλη πληγωμένα από τα αμέτρητα φιλιά που στο μέτρημα τα έκανα όλα
ένα.
Φλόγα που δροσίζει, έγινες.
Σώματα κατατρεγμένα απροσδιόριστα περιπλανιούνται.
Eξουθενωμένα από τις ηδονικές στιγμές, έρπονται.

Απροστάτευτη ζήτησα να νιώσω ολάκερη τη σύγκρουση, με τον πόθο να θεριεύει.

2016-05-12-08-50-43

Advertisements